Van de hoofdredacteur

Waarom een eigen krantje? Mijn eerste publicatie, in 1950, was een verslag van een welpenbijeenkomst in Utrecht. Het stukje werd gepubliceerd in De Rimboejager, het groepsblad van Groep 77 van de Nederlandse Padvinders Beweging, afdeling Den Haag. In 1954 werd ik hoofdredacteur. Een jaar later trad ik af, omdat ik het niet meer kon opbrengen in korte broek over straat te gaan.
Pas in 1957 vond ik een nieuwe baan als hoofdredacteur, van het schoolblad Daltonklanken. Een functie, die ik een jaar later moest neerleggen bij het verlaten van het Dalton Lyceum.
Sindsdien heb ik vele malen in 'echte' kranten gepubliceerd. Ik was columnist van Het Parool, De Volkskrant en Vrij Nederland. Maar nooit was ik opnieuw hoofdredacteur. Nu, met de mogelijkheden van de Nieuwe Media, zie ik mijn kans schoon. Ik heb mijzelf tot hoofdredacteur van mijn eigen krantje benoemd! Het verschijnt temidden van duizenden andere weblogs, dagboeken en journaals en omdat ik dit adres aan niemand heb doorgegeven, ben ik voorlopig ook mijn enige lezer.
Mocht iemand bij toeval deze pagina onder ogen krijgen, dan kan ik, ter verontschuldiging, nog zeggen dat ik dit doe 'bij wijze van experiment, waarover later meer'. Het klinkt goed, maar ik zou op dit moment niet weten om welk experiment het gaat.
Een eigen krantje redigeren. Het is de voornaamste reden om dit te schrijven. Geen slechte. Kan geen kwaad. Laat maar.

De Holistische Kapper

U wilt een nieuwe uitstraling?
Auraverzorging
Wassen, in model knippen, bijpunten.
Wij verven uw aura in elke door u gewenste kleur.

Speurtocht

Leuk hoor, zo'n speurtocht door het bos. Maar zouden alle ouders, leiders van trainingsinstituten en organisatoren van personeelsfeestjes na afloop van hun vrolijke middag de gebruikte bewegwijzering willen verwijderen?
Lappen rood plastic, die om de vijf meter met niettangen in de bomen zijn genageld, met veelkleurige muizentrapjes versierde, zelfgeplakte pijlen, aan de struiken bevestigd met vuilniszakstripjes, ja, bordjes met bedrijfslogo's op ingegraven paaltjes... als oud-scout (verkenner eerste klasse!) moet ik ernstig protest aantekenen tegen deze vormen van overmatige angstbezwering.

De Telegraaf-i [] NieuwsLink - Prijzen voor werken Brood schieten omhoog

Gisteravond een overdosis media-aandacht voor Herman Brood. Tot diep in de nacht, soms op drie netten tegelijk. Als bewijs voor zijn zachte, aardige kant werd het fragment herhaald waarbij Brood een in badpak gehulde majoor Bosshardt (90?) uit het zwembad van een Felderhofse villa hijst. Goed bewaren. Over tien jaar is het een quizvraag: wie zijn dit en waarom doen ze zo raar?
Ik heb hem één keer gesproken (vanaf vandaag zullen duizenden ontmoetingen worden opgehaald), midden jaren zestig. Hij speelde piano bij Cuby and the Blizzards. De platenmaatschappij had bedacht dat een nieuwe elpee gelanceerd zou worden in de Drentse boerderij van Cuby. Stuntje! Er steeg een vliegtuigje op van Schiphol, bestemming Eelde, met de pers aan boord. Ik was er voor het radioprogramma Uitlaat en kwam naast Herman te zitten. Ik herinner me dat ik hem aardig en clever vond.
Ik bezit geen Broodplaten, -CD's of -schilderijen. Toch kocht ik een losse Telegraaf om te kijken of Henk van der Meyden zou uitpakken. Nou, reken maar.

[nieuws nederland] Nederlander krijgt het te druk voor tv
Eindelijk wordt de televisie een normaal medium. Vóór 1989 keken regelmatig acht miljoen Nederlanders tegelijk naar een lullig spelletje (Jos Brink!). Er was toen iets grondig mis met de geestelijke volksgezondheid.

BBC: Failing as Ratings War Rages
De BBC heeft gedurende honderd jaar aandacht besteed aan de verjaardag van de Queen Mother. Slaan ze 's één keer een jaartje over, is het meteen mis.
Overal loopt de belangstelling voor het medium televisie terug - de Engelse regering begaat de fout deze verminderde aandacht te wijten aan de programmering van de BBC.
Voor de BBC is het te hopen dat Moeder nog jaren meegaat.

Pimmetje

In het riet zat kleine Pimmetje
te turen op zijn simmetje,
maar de kleine bengel
viste met Pa's hengel -
toen hij thuis kwam met een baarsje
gaf Pa hem klapjes voor zijn aarsje.

SIM
Voor het geval er van mij verwacht wordt dat ik plotseling, onvoorbereid, 'iets leuks doe' - op een partijtje, avondje of feestje - heb ik altijd een versje paraat, dat ik jaren geleden voor de gelegenheid in elkaar heb gerijmeld. Hooguit eenmaal per jaar is het bruikbaar. De laatste keren dat ik op deze manier lollig probeerde te doen, bemerkte ik dat men nogal glazig reageerde. Het vers 'kwam niet helemaal over'.
Ik geloof dat ik weet waarom. Het woord sim is niet iedereen duidelijk. Ik heb het opgezocht in Van Dale:
Sim = 1. snoer van een hengelroede - 2. kurk, dobber van een hengelsnoer.
Ik stuur eerst deze uitleg weg, het vers volgt.